Ég sem sagt lifði af eingangrunarbúðirnar sem voru prófin og ritgerðirnar mínar og var látin laus fyrir rúmri viku. Þessa rúma mánuðar verður minnst sem "taugaveiklunar-tímabilið" ...ekki bara fyrir mig heldur líka fyrir saklausu fórnarlömbin í kringum mig og heima á Fróni... eeen á einhvern lygilegan hátt var allt staðið og allar einingar komnar í hús. 
Síðan þá hef ég verið í endurhæfingu í mannlegum samskiptum og kynnst því á nýjan leik hvað lífið hérna er yndislegt. Ekkert að reyna að svekkja fólk en mbl segir mér frá -3 gráðum á Egs. Hérna eru þær farnar að stíga uppí ca. 25 sem er alls ekki slakt svona í enda febrúar...og ef maður finnur sér góðan stað fyrir utan skólann þá er maður ekkert lengi að sækja sér hið fínasta tan.
Eeeen það er víst ekki í boði að helga sig brúnkun því í dag er hinn stóri flutningadagur. Ég og 2 vinkonur mínar skrifuðum undir leigusamning á miðv fyrir íbúð hérna rétt hjá leikvangi Sevilla FC...ooog ekki skemmir það fyrir að það er rækt með útisundlaug nánast við hliðina, ekkert leiðinlegt fyrir sumarið. 
Samningurinn er uppá ár en þar sem við skrifuðum undir allar 3 þá er ég svosem ekkert "föst" hérna ef mig langar allt í einu heim eftir sumarið (sem ég býst nú ekkert æðislega við).
Af hverju er ég að flytja úr íbúð sem er á besta stað og ég var svo heilluð af? Húhh...hvar á ég að byrja? Ég held að allt hafi hafist þegar hún Liliana blessunin ákvað að fæðast. Þetta skaðræðiskvendi er búið að vera að svíkja út úr okkur pening síðan við fluttum hingað inn. Alveg lyginni líkast hvað hún reynir og lætur sig svo hverfa þegar eigandinn kemur að heimta inn leiguna. Þessi nótt var því síðasta nóttin mín í íbúð sem hefði verið fullkomin hefði hún verið "Liliönu-laus". En þó nýja íbúðin sé soldið lengra í burtu frá skólanum og vinnunni (þ.e.a.s. ef ég er enn með vinnu...þyrfti kannski að fara að tékka á því) þá býður hún upp á risavaxinn fataskáp fyrir mig eina og þaksvalir fyrir mig og barnasundlaugina mína (svona þegar hin er lokuð) þannig að ég ætla ekkert að kvarta.
Við ætluðum reyndar að ganga frá flutningum í gær en þá lentu Noe og Cris (meðleigjendurnir mínir) í árekstri og bíllinn kominn á verkstæði. Sem betur fer er allt í lagi með stelpurnar, en Noe var aum í hálsinum og lét kíkja á hann. Þar sem læknaþjónustan hér er ekki sú hraðasta (maður tekur númer og bíður eins og í bönkunum (bankanum?) heima) þá varð ekkert úr því að fá flutningabíl í gær. Sem sagt... ég er þessa stundina frjáls flytjandi manneskja og gæti bara ekki verið sáttari.
Set inn myndir af nýju höllinni þegar við erum búnar að sjæna hana til. Og mamma... fáðu nú Dóru vinkonu þína til að hjálpa þér með Facebook!
Knús og besos í bili,
Flytju-Bergmann